อิสยาห์ 53 ผู้รับใช้ที่รับบาปของเราไว้ เจ็ดร้อยปีก่อนกางเขน

อ่านพระคัมภีร์ก่อน

อ่าน อิสยาห์ 52:13 ถึง 53:12 ช้ามาก ๆ ถ้าทำได้ อ่านสองรอบ นี่เป็นตอนที่คริสเตียนรักที่สุดตอนหนึ่งในพันธสัญญาเดิม แล้วอ่าน อิสยาห์ 7:14 และ 9:6 สั้น ๆ

อิสยาห์เขียนเป็นบทกวี บางประโยคอาจอ่านยาก ไม่ต้องเข้าใจทุกวรรค ให้ถามตัวเองแค่ว่า คนที่ถูกพูดถึงในตอนนี้เป็นใคร และเกิดอะไรขึ้นกับเขา

เกิดอะไรขึ้นในบทนี้

ใครคืออิสยาห์ หลังจากดาวิด อิสราเอลมีกษัตริย์อีกหลายคน ส่วนใหญ่หันหลังให้พระเจ้า ประมาณสองร้อยกว่าปีหลังดาวิด (คือเจ็ดร้อยปีก่อนพระเยซูเกิด) พระเจ้าให้ชายคนหนึ่งชื่ออิสยาห์เป็นผู้เผยพระวจนะ คือคนที่พระเจ้าให้พูดแทนพระองค์ อิสยาห์เตือนประชาชนเรื่องบาป บอกว่าการพิพากษาจะมา แต่ก็พูดถึงความหวังด้วย และความหวังที่ชัดที่สุดคือเรื่องของคนคนหนึ่งที่พระเจ้าเรียกว่า ผู้รับใช้ของพระองค์

ผู้รับใช้ที่ไม่มีใครมอง (52:13 ถึง 53:3) อิสยาห์เริ่มว่าผู้รับใช้คนนี้จะได้รับการยกขึ้นสูง แต่แล้วก็เล่าว่าเขาจะถูกทำร้ายจนรูปร่างดูไม่ออกว่าเป็นคน ไม่มีความงาม ไม่มีอะไรน่าดึงดูด คนดูถูกและเมินเขา เขาเป็นคนที่คุ้นเคยกับความเจ็บปวดและความทุกข์ ไม่ใช่ภาพของวีรบุรุษที่ใครจะคาดหวังจากกษัตริย์ที่พระเจ้าสัญญา

เขาแบกสิ่งที่เป็นของเรา (53:4 ถึง 6) นี่คือใจกลางของบทนี้ อิสยาห์เปลี่ยนมาใช้คำว่า เรา และ พวกเรา เขาบอกว่าผู้รับใช้คนนี้แบกความเจ็บป่วยและความทุกข์ของเรา ถูกแทงเพราะการล่วงละเมิดของเรา ถูกบดขยี้เพราะความผิดของเรา และเพราะบาดแผลของเขา เราจึงได้รับการรักษา แล้วข้อ 6 สรุปทั้งหมดว่า เราทุกคนเหมือนแกะที่หลงทาง ต่างคนต่างเดินไปทางของตัวเอง และพระเจ้าวางความผิดของเราทุกคนไว้บนเขา

ลองหยุดตรงนี้ คำสำคัญคือของเรา และบนเขา ไม่ใช่เขาทำผิดแล้วรับผล แต่เราทำผิด และเขารับผล นี่คือภาพแกะของอับราฮัม ลูกแกะปัสกา และแพะในวันลบมลทิน แต่ครั้งนี้ไม่ใช่สัตว์ เป็นคน

เงียบเหมือนลูกแกะ และตายเพราะคนอื่น (53:7 ถึง 9) เขาถูกกดขี่และตัดสินอย่างไม่ยุติธรรม แต่ไม่โต้เถียง ไม่เปิดปากแก้ตัว เหมือนลูกแกะที่ถูกพาไปฆ่า เขาถูกตัดออกจากแผ่นดินของคนมีชีวิต คือตาย ทั้งที่ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย ไม่เคยพูดโกหก และถูกฝังในอุโมงค์ของคนรวย

แล้วเขาจะเห็นแสงอีกครั้ง (53:10 ถึง 12) ตรงนี้แปลกมาก อิสยาห์บอกว่าทั้งหมดนี้เป็นความตั้งใจของพระเจ้า พระเจ้าทำให้ชีวิตของเขาเป็นเครื่องบูชาเพื่อบาป แต่หลังจากทุกข์ทรมานแล้ว เขาจะเห็นผลของมัน จะเห็นลูกหลาน จะมีชีวิตยืนยาว จะพอใจในสิ่งที่ทำสำเร็จ และจะทำให้คนมากมายเป็นคนชอบธรรม คนที่ตายแล้วจะเห็นผลงานของตัวเองได้อย่างไร เว้นแต่เขาจะกลับมามีชีวิต

เด็กที่ชื่อว่า พระเจ้าอยู่กับเรา (7:14 และ 9:6) ก่อนหน้านั้นในหนังสือเล่มเดียวกัน อิสยาห์พูดถึงเด็กคนหนึ่งที่จะเกิดมาจากผู้หญิงที่ยังไม่เคยอยู่กับชายใด และเด็กนั้นจะได้ชื่อว่าอิมมานูเอล แปลว่า พระเจ้าอยู่กับเรา (7:14) และอีกตอนหนึ่ง (9:6) เด็กที่จะเกิดมาคนนี้จะได้รับชื่อที่ไม่มีมนุษย์คนไหนควรได้ เช่น พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ และพ่อนิรันดร์ และจะนั่งบนบัลลังก์ของดาวิดตลอดไป เด็กที่เป็นพระเจ้า และผู้รับใช้ที่ทุกข์ทรมานแทนเรา อิสยาห์กำลังพูดถึงคนเดียวกัน

สิ่งนี้ชี้ไปที่พระเยซูอย่างไร

• แทบทุกบรรทัดตรงกับสัปดาห์สุดท้ายของพระเยซู ถูกดูหมิ่น ถูกทำร้ายจนดูไม่ออก เงียบต่อหน้าผู้พิพากษา (มัทธิว 27:12–14) ถูกตัดสินอย่างไม่ยุติธรรม ตายร่วมกับคนทำผิด ทั้งที่ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย ถูกฝังในอุโมงค์ของคนรวยชื่อโยเซฟ (มัทธิว 27:57–60) และหลังจากนั้นเห็นแสงอีกครั้ง เราจะอ่านเรื่องทั้งหมดนี้ในบทที่ 12 และ 13 เมื่ออ่านจบแล้ว กลับมาอ่านอิสยาห์ 53 อีกรอบ จะเห็นชัดกว่าเดิมมาก
• คำถามของชายคนหนึ่งบนรถม้า ในกิจการ 8:26–35 มีข้าราชการชาวเอธิโอเปียนั่งอ่านอิสยาห์ 53 อยู่บนรถม้า และถามฟีลิป สาวกของพระเยซู ว่าผู้เผยพระวจนะกำลังพูดถึงใคร ฟีลิปเริ่มจากข้อนั้นและเล่าเรื่องพระเยซูให้ฟัง นั่นคือสิ่งที่คริสเตียนทำกับบทนี้มาตั้งแต่ต้น
• เปโตรสรุปไว้ เปโตรเขียนว่าพระเยซูรับบาปของเราไว้ในพระกายของพระองค์บนไม้กางเขน และเพราะบาดแผลของพระองค์เราจึงหาย (1 เปโตร 2:24) เขากำลังพูดถึงอิสยาห์ 53:5 โดยตรง
• อิมมานูเอลเกิดแล้ว มัทธิวบันทึกการเกิดของพระเยซู และบอกว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อให้สำเร็จตามที่อิสยาห์พูดเรื่องอิมมานูเอล (มัทธิว 1:22–23) พระเจ้าอยู่กับเรา ไม่ใช่แค่ความคิด แต่เป็นเด็กที่หายใจได้

คำที่ควรรู้ในบทนี้

คำว่า ผู้เผยพระวจนะ แปลตรงตัวว่า ผู้เปิดเผยคำพูดของพระเจ้า คือคนที่พระเจ้าเลือกให้พูดแทนพระองค์กับประชาชน ส่วนใหญ่พูดเรื่องปัจจุบัน คือเตือนและเรียกคนให้กลับใจ แต่บางครั้งพระเจ้าก็ให้พวกเขาเห็นสิ่งที่จะเกิดในอนาคต อย่างที่อิสยาห์เห็นผู้รับใช้คนนี้ ผู้เผยพระวจนะไม่เหมือนหมอดู เขาไม่ได้ทำนายเพื่อเงินหรือเพื่อบอกโชคชะตา แต่พูดสิ่งที่พระเจ้าให้พูด แม้คนจะไม่อยากฟัง

คำว่า อิมมานูเอล เป็นภาษาฮีบรู แปลว่า พระเจ้าอยู่กับเรา เป็นชื่อที่สรุปทั้งพระคัมภีร์ไว้ในคำเดียว คือพระเจ้าที่อยู่ห่างออกไปเพราะบาป มาอยู่กับเราอีกครั้ง

คำว่า ผู้รับใช้ ในบทนี้หมายถึงคนที่ทำงานตามที่พระเจ้าใช้ ฟังดูต่ำ แต่ในพระคัมภีร์เป็นคำที่มีเกียรติ โมเสสและดาวิดก็ถูกเรียกว่าผู้รับใช้ของพระเจ้า และพระเยซูบอกว่าพระองค์มาเพื่อรับใช้ ไม่ใช่เพื่อให้คนรับใช้ (มาระโก 10:45)

คำว่า พระกาย ที่คุณจะเจอใน 1 เปโตร 2:24 เป็นราชาศัพท์ แปลว่า ร่างกาย ใช้กับพระเยซู

ใคร่ครวญ

1. อิสยาห์ 53:6 บอกว่าเราทุกคนเหมือนแกะที่หลงทาง ต่างคนต่างไปทางของตัวเอง คุณรู้สึกว่าประโยคนี้พูดถึงคุณด้วยไหม
2. ผู้รับใช้ไม่ได้รับผลของความผิดตัวเอง แต่รับผลของความผิดของคนอื่น ความคิดนี้เข้ากันได้หรือขัดกับความคิดเรื่องกรรมที่คุณเติบโตมา อย่างไร
3. อิสยาห์เขียนเรื่องนี้เจ็ดร้อยปีก่อนที่มันจะเกิดขึ้น สิ่งนี้บอกอะไรเกี่ยวกับพระเจ้า และเกี่ยวกับพระคัมภีร์

อธิษฐาน

“พระเจ้า ฉันก็เป็นแกะที่หลงทาง เดินไปทางของตัวเองมาตลอด ขอบคุณที่พระองค์วางความผิดของฉันไว้บนผู้รับใช้ของพระองค์ ไม่ใช่บนฉัน ขอให้ฉันเห็นพระเยซูในบทนี้ชัดขึ้น อาเมน”