บาปเข้ามาในโลก ใบมะเดื่อที่ไม่พอ และเสื้อหนังสัตว์จากพระเจ้า

อ่านพระคัมภีร์ก่อน

เปิดไปที่ ปฐมกาล บทที่ 3 ทั้งบท อ่านสองรอบถ้าทำได้ รอบแรกอ่านให้จบ รอบสองสังเกตว่าอาดัมกับเอวาทำอะไรกับความละอายของตัวเอง และพระเจ้าทำอะไร

เกิดอะไรขึ้นในบทนี้

งูและคำถาม (ข้อ 1 ถึง 5) มีงูตัวหนึ่งมาพูดกับเอวา พระคัมภีร์ตอนอื่นบอกว่างูนี้คือซาตาน ศัตรูของพระเจ้า มันไม่ได้บอกให้เธอทำชั่วตรง ๆ แต่ทำให้เธอสงสัยพระเจ้า ว่าพระเจ้าพูดจริงหรือ พระเจ้าหวงของดีไว้ไม่ให้เธอหรือเปล่า นี่คือต้นตอของบาปทุกอย่าง คือการไม่ไว้ใจพระเจ้า และอยากเป็นผู้ตัดสินเองว่าอะไรดีอะไรชั่ว

การกิน (ข้อ 6 ถึง 7) เอวากิน อาดัมกิน และสิ่งแรกที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความสุข แต่คือความละอาย ทันใดนั้นทั้งสองคนรู้ว่าตัวเองเปลือยกายอยู่ ก่อนหน้านี้ (2:25) เปลือยกายแต่ไม่ละอาย ตอนนี้ร่างกายเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกเปลี่ยนไปหมด พวกเขาจึงเอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดตัวเอง

การซ่อนตัว (ข้อ 8 ถึง 13) พอได้ยินเสียงพระเจ้า พวกเขาซ่อนตัวในพุ่มไม้ คนที่เคยเดินกับพระเจ้าอย่างสบายใจ ตอนนี้กลัวและหลบ เมื่อพระเจ้าถาม ทั้งสองก็โทษคนอื่น อาดัมโทษเอวา เอวาโทษงู

ผลของบาป (ข้อ 14 ถึง 19) พระเจ้าบอกผลที่จะตามมา ความเจ็บปวด ความลำบาก ความตาย และความสัมพันธ์ที่แตกร้าว ทั้งกับพระเจ้า กับกันและกัน และกับโลก แต่ตรงกลางคำพิพากษานี้ มีประโยคที่เป็นความหวังแรกของพระคัมภีร์ (ข้อ 15) พระเจ้าบอกงูว่า จะมี “พงศ์พันธุ์” (คือลูกหลาน) ของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่จะทำลายหัวของมัน แม้ตัวเขาเองจะถูกกัดที่ส้นเท้า คริสเตียนเรียกข้อนี้ว่าพระสัญญาแรก คือพระเจ้าสัญญาว่าจะส่งใครคนหนึ่งมาปราบศัตรู และแก้ไขสิ่งที่พังไป

เสื้อหนังสัตว์ (ข้อ 21) นี่คือข้อที่อยากให้คุณหยุดดูนาน ๆ ใบมะเดื่อที่มนุษย์ทำเองไม่พอที่จะปิดความละอายได้ (สังเกตว่าพวกเขายังซ่อนตัวอยู่ ทั้งที่ใส่ใบมะเดื่อแล้ว) พระเจ้าจึงทำเสื้อจากหนังสัตว์ให้พวกเขาใส่ ลองคิดดูว่าจะได้หนังสัตว์มา ต้องมีสัตว์ตาย ต้องมีเลือดไหล นี่คือครั้งแรกในพระคัมภีร์ที่มีชีวิตหนึ่งต้องตาย เพื่อปกปิดความละอายของมนุษย์ และคนที่จัดเตรียมให้ ไม่ใช่มนุษย์ แต่คือพระเจ้าเอง

ออกจากสวน (ข้อ 22 ถึง 24) พระเจ้าให้พวกเขาออกจากเอเดน ไม่ใช่เพราะพระเจ้าเลิกรัก แต่เพราะชีวิตที่อยู่ในบาปตลอดไปจะเป็นสิ่งที่เลวร้ายกว่า และพระเจ้ามีแผนจะพาพวกเขากลับมา

สิ่งนี้ชี้ไปที่พระเยซูอย่างไร

บทนี้คือแผนที่ย่อของพระคัมภีร์ทั้งเล่ม

• ความพยายามของมนุษย์ไม่พอ ใบมะเดื่อคือภาพของทุกวิธีที่เราใช้ปิดความผิดของตัวเอง ทำดี ทำบุญ แก้ตัว ซ่อน พระคัมภีร์บอกว่าสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถทำให้เราสะอาดต่อหน้าพระเจ้าได้
• พระเจ้าเป็นผู้จัดเตรียมเครื่องปกปิด และราคาของมันคือชีวิต ตลอดพันธสัญญาเดิมคุณจะเห็นภาพนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก สัตว์ถูกถวายเป็นเครื่องบูชา เลือดถูกใช้เพื่อปิดบาป จนกระทั่งยอห์นผู้ให้บัพติศมาเห็นพระเยซู แล้วเรียกพระองค์ว่า ลูกแกะของพระเจ้า ผู้รับบาปของโลกไป (ยอห์น 1:29 ในพระคัมภีร์ของคุณใช้คำว่า “พระเมษโปดก” ซึ่งแปลว่าลูกแกะ)
• พระเยซูคือเสื้อหนังสัตว์ที่แท้จริง พระเยซูตายบนกางเขนเพื่อให้เลือดของพระองค์ปิดบาปของเรา และพระคัมภีร์พูดถึงคนที่เชื่อในพระองค์ว่าได้ “สวม” พระคริสต์ (กาลาเทีย 3:27) เหมือนอาดัมกับเอวาสวมเสื้อที่พระเจ้าทำให้
• พระสัญญาในข้อ 15 สำเร็จในพระเยซู พระเยซูเกิดจากผู้หญิง ถูก “กัด” คือถูกทำร้ายจนตายบนกางเขน แต่การเป็นขึ้นจากตายของพระองค์คือการเหยียบหัวงู คือทำลายอำนาจของบาปและความตาย

คำที่ควรรู้ในบทนี้

คำว่า บาป ในภาษาไทยมักหมายถึงการทำชั่วที่จะส่งผลเป็นกรรม แต่ในพระคัมภีร์ บาปลึกกว่านั้น คือการไม่ไว้ใจพระเจ้า การอยากเป็นเจ้าของชีวิตเองแทนพระเจ้า การกินผลไม้ดูเป็นเรื่องเล็ก แต่สิ่งที่อยู่เบื้องหลังคือการหันหลังให้พระเจ้า

คำว่า พระคุณ จะเริ่มมีความหมายในบทนี้ อาดัมกับเอวาไม่ได้ทำอะไรให้สมควรได้เสื้อ พระเจ้าทำให้เพราะพระองค์รัก นั่นคือพระคุณ

ใคร่ครวญ

1. “ใบมะเดื่อ” ของคุณคืออะไร คุณใช้อะไรปิดความผิดหรือความละอายของตัวเอง
2. พระเจ้าถามอาดัมว่า “เจ้าอยู่ไหน” ทั้งที่รู้อยู่แล้ว คุณคิดว่าทำไมพระเจ้าถึงถาม
3. พระเจ้าลงโทษ แต่ก็ให้พระสัญญาและทำเสื้อให้ในบทเดียวกัน สิ่งนี้บอกอะไรเกี่ยวกับนิสัยของพระเจ้า

อธิษฐาน

“พระเจ้า ฉันก็มีสิ่งที่ซ่อนไว้และละอายเหมือนอาดัมกับเอวา ขอบคุณที่พระองค์ไม่ปล่อยให้พวกเขาซ่อนอยู่อย่างนั้น แต่ทำเสื้อให้ ขอให้ฉันเข้าใจมากขึ้นว่าพระเยซูทำอะไรเพื่อฉัน อาเมน”